Jarenlang kerkte ik in de Hervormde Bond (let wel: op gereformeerde grondslag!). Een oude kerkje aan de rand van de Bible-Belt waarin naar mate de jaren verstreken, steeds minder mensen overbleven. Een kerk vol mannenbroeders met psalmen die werden gezongen in de oude berijming. En ja, we lazen de Statenvertaling, later, natuurlijk met de nodige discussie, vervangen door de ‘moderne’ Herziene variant hiervan.

Leenard_Kanselaar

Het monopolie systeem 

Het evangelie, de blijde boodschap, hoorde ik wekelijks via de traditionele drieslag. Want redding kon alleen ontstaan vanuit ellende, verlossing en dankbaarheid. En daar ging het al snel mis voor mij. Jarenlang maakte dit mij onzeker. Want échte zondekennis had ik niet. Maar ik geloofde wel. Dit leverde een struggle op met het feit of ik wel of geen kind van God was.

Ga terug naar start, ga niet langs de gevangenis en start weer opnieuw.

 En ik worstelde met mijzelf. Wie ben ik? Wat kan ik? Waar wil ik voor leven? Maar helaas, over mijn mens-zijn geen preken. Wat ik wel hoorde, was dat ik slecht was. Zondig. Dat ik iedere week vergeven moest worden. Want de mensheid, ik dus ook, verkeerde in een permanente staat van schuld voor God. Voor mij was dit het monopolie-systeem. Ga terug naar start, ga niet langs de gevangenis (want gelukkig zijn we daarvan bevrijdt) en start weer opnieuw. Week in, week uit. Iedere keer hoorde ik hetzelfde liedje. Je bent zondig en je moet je dagelijks bekeren. Het was een tijd waarin ik niet vrij was. Want ik moest me netjes aan de (on)geschreven regels houden.

In dit systeem liep ik vast. Dit keurslijf paste mij niet. Het was een vicieuze cirkel. Het leek erop dat God alleen maar geïnteresseerd was in mijn geestelijke activiteiten en prestaties. Dat de rest hem niet boeide. Het leek erop dat de buitenkant belangrijker was dan de binnenkant. Was dit nu de blijde boodschap waar Jezus het steeds over heeft? Is dit nu de vrijheid die mij belooft wordt?

Gelukkig niet. Gelukkig weet ik ondertussen beter.

2007, God vindt mij!

Ergens op een plein in Sarajevo gebeurde het. Weg waren al mijn twijfels.

Het is in de zomer van 2007 dat God mij vond. Ergens op een plein in Sarajevo. BAM. Opeens was Hij er. Verdwenen waren al mijn twijfels over mijn behoud. Het was het startsein van een zoektocht naar God. Mijn eigen zoektocht, zonder dat anderen voorschreven waarin ik moest geloven. Ik ben op heel veel plaatsen geweest. Iedere keer leerde ik nieuwe aspecten van God, Jezus en het prachtige evangelie kennen. En toen brak het voorjaar van 2015 aan. De mooiste ontdekking van mijn leven. God gedoogt mij niet, Hij houdt zielsveel van mij! En daar hoef ik helemaal niets voor te doen!! En wat nog toffer is, ik mag mezelf vergeven. Ik ben owkay. Ik mag er zijn en God is trots op mij.

Geloven is anders dan je denkt

Oordeel is veranderd in genade, genade zonder ‘maar’.

 Zo is God door de jaren heen met mij aan de slag gegaan. Mijn hele geloofssysteem is op zijn kop gegaan, nog steeds overigens. Religie is relatie geworden. Zonde heeft een nieuwe betekenis gekregen. Oordeel is veranderd in genade, genade zonder ‘maar’. Het heeft mij grenzeloze vrijheid opgeleverd. Geloven is vertrouwen geworden. Niet langer geloof ik dat God mij gedoogd, maar onvoorwaardelijk van mij houdt. Dat ik goed genoeg ben, zonder te voldoen aan allerlei voorwaarden. Dat het niet draait om een Koninkrijk van Redding, maar om het Koninkrijk van God. Dat betekent dat we niet leven voor de hemel, maar voor de aarde.

‘You must unlearn what you have learned.’

Mijn zoektocht is niet vanzelf gegaan. Het accepteren van jezelf en bevrijd worden uit een religieus geloofssysteem is niet makkelijk. Het heeft soms veel pijn gedaan. Vele tranen zijn gehuild. ‘You must unlearn what you have learned’ zegt Master Yoda in Star Wars. Dat is de laatste jaren exact gebeurd. Want geloven is niet wat ik dacht dat het was. Heel veel dingen die ik heb geleerd zijn in een vernieuwd perspectief komen te staan.

Wat kun je verwachten op mijn website?

Nu is het tijd om deze zoektocht en de opgedane ontdekkingen met jullie te delen. Op deze website schrijf ik  over geloven na het loslaten van mijn religieuze en reformatorische roots.

Omdat het evangelie zo veel mooier is dan ik jarenlang dacht.
Omdat God niet opgesloten zit in de kerk.
Omdat geloven niet is wat je denkt dat het is.

Ga je mee op zoek?

Hopelijk maakt dit blog de nodige discussie los en scherpt het je in je denken en geloof.

Contact

Wil je in contact komen? Of wil je mij boeken als spreker in jullie jeugddienst? Stel gerust je vraag via het contactformulier of door een berichtje te sturen naar info@leenardkanselaar.nl.