Het is ondertussen alweer zo’n tien jaar geleden dat ik voor het eerst Dabar ging doen. Voor de mensen die niet weten wat dit is, check even deze pagina. Het waren de hoogtijdagen van mijn geloof. Belijdenis had ik net gedaan en ik dacht dat ik het allemaal wel wist. Ik zou die campinggasten overtuigen en wel eventjes de waarheid vertellen.

Campinggasten overtuigen of

Ik was vol van kennis en met de juiste ‘christelijke’ antwoorden op zak, liep ik het terrein van de camping op. En man man, wat had ik een grote verwachting. Ik was er van overtuigd dat ik die mensen wel even zou overtuigen van hun slechtheid. Het was mijn taak om ze te veranderen. En als ze zover waren en ze wanhopig niet meer wisten wat ze moesten doen, dán vertelde ik hun Jezus. Ze zouden spontaan hun bierflessen aan de kant schuiven en midden in de camping-snack-tent op hun knieën vallen en tot geloof komen. En weet je wat een fijne bijkomstigheid was? Onze camping lag aan de Maas. Dus als het moest konden we al die mensen daarna meteen dopen…

Keep on dreaming Leenard.

Aangezien u de laatste tien jaar nergens hebt gelezen dat er op een camping in Nederland een Opwekking heeft plaatsgevonden, begrijpt u vast wel dat het allemaal anders liep. Nu tien jaar later kijk ik glimlachend terug op deze periode. Volgens mij was ik niet zo’n leuke gesprekspartner.

“Ze zouden spontaan hun bierflessen aan de kant schuiven en midden in de camping-snack-tent op hun knieën vallen en tot geloof komen.”

Weet je wat er gebeurde? In ieder gesprek probeerde ik het woord ‘Jezus’ te laten vallen. Ik ging campinggasten overtuigen dat ze slecht waren en zonder Jezus niet konden leven. Maar het werkte niet. Als tegenreactie confronteerde campinggasten mij met vragen waar ik bij mijn belijdeniscatechisatie nooit over na hoefde te denken. Waar ik ook geen antwoorden op had. En alsof dat niet genoeg was, volgende daarna de verhalen van mensen die diep teleurgesteld waren in de kerk.

Na een paar dagen dringt het tot mij door. Misschien moet ik mijn juiste antwoorden, tactieken en overtuigingen loslaten en gaan luisteren. En daar leerde ik een waardevolle levensles. Het is niet mijn taak om mensen te veranderen en te overtuigen, alleen om van ze te houden en naar ze te luisteren.

En als we dan toch iets kwijt willen over ons geloof? Neem dan het advies van Jezus mattie Petrus ter harte.

“Vraagt iemand u waarop de hoop die in u leeft gebaseerd is, wees dan steeds bereid om u te verantwoorden. Doe dat dan vooral zachtmoedig en met respect, houd uw geweten zuiver.” 

– 1 Petrus 3 vers 15 – 

Dat betekent concreet: niet drammen, doorzeuren of in ieder gesprek over Jezus beginnen. Maar luisteren en wanneer iemand een vraag over jouw geloof stelt, deze eerlijk beantwoorden.

Wanneer je nu denkt, wauw wat tof en wat een inspirerend levenslesje, kan ik dit blog volgen enzo? Natuurlijk kan dat. Abonneer je en je ontvangt ieder nieuw artikel in je mailbox. Of like natuurlijk mijn Facebook-pagina.

Gewoon doorlezen:

  • Geloven gaat niet over naar de hemel gaanVroeger was voor mij was het evangelie dit; bekeer je, want Jezus is boos op je vanwege je zonden. Ga in God geloven, want zo kom je in de hemel.
  • Beste meneer de evangelistBeste meneer de evangelist, ik heb u al diverse keren ontmoet. U heeft namelijk een roeping op de camping. En dan zorg je er in de zomer natuurlijk voor dat je vaak aanwezig bent. Dat doe […]
The following two tabs change content below.
Wat blijft er nog van je geloof over, wanneer je je reformatorische en religieuze roots achter laat? Leenard.Kanselaar.nl schrijft over opnieuw geloven, wat anders is dan je denkt. Lees meer »

Laatste berichten van Leenard Kanselaar (toon alles)

2 reacties

  • chiel

    Fijn he ouder worden. :-) IK heb helemaal nooit DABAR werk o.i.d. gedaan omdat ik het zelf vreselijk vind als ik gebeld wordt door partijen waar ik heel niet om gevraagd wordt. Maar dingen christelijk duiden als het ter sprake komt, dat is ook mijn evangelisatie.
    Ben benieuwd of je nu nog gaat DABARren

    • Leenard Kanselaar

      Heel fijn om ouder te worden. :-) Ik vond Dabar uiteindelijk juist fijn omdat ik niets hoefde, maar gewoon mijzelf mocht zijn. Ik moest niet over Jezus vertellen, het mocht. Ik mocht hem noemen in een gesprek. Omdat het te maken heeft met mijn identiteit. Met mijn leven. Met mijn visie op het leven en de wereld. En dan krijg je soms verrassende gesprekken. :-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *